[เรียกน้ำย่อย] Blood Bond Chapter 21

posted on 23 Feb 2015 02:29 by mukkuk
 
ขณะนี้ตี 2.30 พรุ่งนี้ต้องตื่นตี 5.30 ไปทำงาน แต่อดใจเอาตอนใหม่มาเรียกน้ำย่อยไม่ได้ ขอให้หิวกันเยอะๆ เอ๊ย ขอให้อ่านให้สนุกกันนะคะ /ฮา 
 
 
 
 
++++++++++++++
 
 

...เอไลจาห์ บุตรแห่งธรันดูอิล...!!?

 

ชั่วขณะที่ภายในท้องพระโรงอันกว้างใหญ่พลันเงียบงัน ชั่วขณะที่คู่สายตาทุกคู่ต่างมองมายังชื่อที่แกะสลักบนมีดสั้นเล่มนั้นแน่วนิ่ง นั่นคือนามที่ทำให้เหล่าเอลฟ์ผู้มีอายุกว่าพันปีต่างก็หน้าซีดเผือด พวกเขาที่ต่างก็รู้ถึงสิ่งที่เคยเกิดขึ้น รู้ดีถึงความเป็นมาของเจ้าของนามนี้ ทว่าสำหรับเอลฟ์ที่อ่อนเยาว์ลงมาแล้ว นามนั้นกลับเป็นที่แปลกหูยิ่งกว่า นั่นคือนามที่พวกเขาไม่เคยได้ยิน คือศักดิ์ฐานะที่ควรเป็นของเจ้าชายเลโกลัสแต่เพียงผู้เดียว ทว่าเวลานี้กลับมีใครอีกคนหนึ่งที่ใช้ฐานะเดียวกันอย่างนั้นหรือ!?

 

เช่นเดียวกับผู้อื่น กาลิออนมองไปยังมีดสั้นเล่มนั้นด้วยสีหน้าซีดเผือด แน่นอนว่านามดังกล่าวย่อมไม่แปลกหูสำหรับเขา ทว่าใครเลยจะคิดว่าหลังจากหลายพันปีผ่านไป นามที่เคยเลือนหายไปจากเมิร์ควู้ดนามนั้นก็กลับหวนคืนมาอีกครั้ง มิหนำซ้ำยังเป็นการคืนกลับมาบนอาวุธที่เกือบคร่าชีวิตของเลโกลัสอีกด้วย!?

 

โดยไม่รู้ตัว..กาลิออนลอบเหลือบมองไปยังร่างสูงผู้ประทับนิ่งอยู่บนบัลลังก์ วงหน้างดงามของผู้เป็นกษัตริย์ยังคงเยือกเย็นนิ่งเฉย หากมือที่วางอยู่บนท้าวแขนกลับกำแน่นจนกาลิออนแทบนึกหวั่นแทนบัลลังก์ที่แกะสลักจากไม้โอ๊คพันปี ใช่แล้ว กษัตริย์เอลฟ์แห่งเมิร์ควู้ดไม่ได้กำลังอยู่ในอารมณ์เยือกเย็นเลยสักนิด ตรงข้ามแล้ว..แค่เพียงมองดวงตาสีฟ้าเทาที่ลุกโชนด้วยความโกรธเกรี้ยวคู่นั้น มันก็ทำให้คนสนิทถึงกับหลบตาลง..หวาดหวั่นจนแทบไม่กล้าเหลียวมองซ้ำสอง

 

หากไม่นับเรื่องของเจ้าชายเลโกลัสแล้ว ก็มีแต่เรื่องของเอไลจาห์เท่านั้น ที่ทำให้กษัตริย์เอลฟ์ผู้เย็นชาแสดงออกถึงความโกรธในระดับนี้..

 

“กาลิออน”

 

เสียงนุ่มทุ้มเยียบเย็นจนน่าขนลุก กาลิออนถอนหายใจยาว เข้าใจดีถึงคำสั่งที่ไม่ได้เอ่ยออกมาของผู้เป็นนาย ชายหนุ่มก้าวออกไปด้านหน้าก้มลงใช้ผ้าห่อหุ้มมีดเล่มนั้นซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะหยิบขึ้นมาทั้งห่อผ้าด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่งยวด

 

มีดสั้นมอร์กุลคือที่สุดของอาวุธอันชั่วร้าย ไอมืดที่หลอมรวมอยู่ในคมดาบคือคำสาปอันโหดเหี้ยมของราชาแห่งแองก์มาร์ และแม้ว่าจะมีผ้าห่อหุ้มอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาก็ยังทำให้มือของกาลิออนแทบชาแข็ง เอลฟ์หนุ่มค่อยๆประคองส่งมอบอาวุธชิ้นนั้นให้แก่ผู้เป็นกษัตริย์ ร่างสูงผู้รับห่อผ้านั้นมาด้วยสีหน้าที่ยังคงเย็นชาไม่เปลี่ยน ดวงตาคู่งามมองไอความมืดที่แผ่ซ่านออกมาจากอาวุธอันชั่วร้าย แล้วรอยยิ้มเยาะหยันก็ปรากฏบนริมฝีปากได้รูป

 

“มายลอร์ด!!”

 

ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความแตกตื่น นิ้วเรียวยาวของผู้เป็นกษัตริย์พลันแตะลงบนคมมีด แล้วแสงสว่างเจิดจ้าก็พลันสาดประกาย จากปลายนิ้วมือของกษัตริย์เอลฟ์คือแสงสว่างที่ขับไล่ความมืดให้เลือนหาย ไอชั่วร้ายที่หลอมรวมอยู่ในคมมีดพยายามฝืนขึ้นต่อต้าน แน่นอนว่าคำสาปของราชาแห่งแองก์มาร์นั้นแข็งแกร่ง หากพลังอำนาจของกษัตริย์แห่งวงศ์ซินดาร์บริสุทธิ์กลับแข็งแกร่งยิ่งกว่า ธรันดูอิลคือกษัตริย์เอลฟ์ผู้มีชีวิตอยู่มานานนับพันปี โลหิต แสงสว่างและพลังอำนาจที่หลอมรวมอยู่ในกายย่อมมากมายเกินกว่าที่ความมืดอันเล็กน้อยแค่นี้จะฝืนต่อต้านได้

 

เพียงชั่วพริบตา..ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคนในท้องพระโรง ไอความมืดอันชั่วร้ายก็กลับพลันอ่อนโทรมลง จากอาวุธที่อันตรายที่สุดพลันกลับกลายเป็นแค่เศษเหล็กทื่อๆในมือของผู้เป็นกษัตริย์ ดวงตาคู่สีฟ้าเทาเย็นยะเยียบเลื่อนลงมองนามที่แกะสลักอยู่บนด้ามมีดนิ่งนาน มองราวกับปรารถนาจะมองให้ทะลุไปจนถึงตัวของเจ้าของนามนี้ เอไลจาห์ ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งเมิร์ควู้ด!

 

แม้จะผ่านมาเนิ่นนาน หลายพันปีที่ไม่ได้พบหน้า หากธรันดูอิลก็ยังคงจดจำภาพของเด็กหนุ่มผู้นั้นได้ เด็กหนุ่มที่เขาได้แต่งตั้งให้เป็นรัชทายาท เด็กหนุ่มชาวเอลฟ์ผู้มีเส้นผมสีน้ำตาลเหลือบแดงแบบซิลวัน หากดวงตาทั้งคู่นั้นกลับเป็นเฉดสีสันเช่นเดียวกับซินดาร์..สีเดียวกับดวงตาของเขา สีเดียวกับดวงตาของ....

 

วงหน้าคมกร้าวขึ้นเมื่อความทรงจำพาดผ่านเข้ามาในใจ ความทรงจำที่มีทั้งดี..และร้าย ดวงตาคู่งามเหลือบมองไปยังคราบเลือดที่อาบอยู่บนคมมีด เลือดสีแดงสดแห้งเกรอะกรัง เลือด..ของเลโกลัส แล้วโทสะก็พลันระเบิดออกมา!!

 

แคร้ง!!

 

เสียงก้องกังวานดังสดใส มีดสั้นที่ถูกโยนทิ้งลงกับพื้นกลิ้งไปหยุดอยู่ตรงหน้าของจาเดนผู้คุกเข่าอยู่หน้าบัลลังก์ เอลฟ์หนุ่มผู้เคยมีสีหน้าหยิ่งผยอง เคยมีสีหน้าของคนที่เชื่อมั่นในการกระทำของตนเองอย่างเต็มเปี่ยม ทว่า..สีหน้าเช่นนั้นก็กลับมีอันต้องเลือนหายไป เมื่อในชั่วนาทีนั้น..ที่ดวงตาคู่สีฟ้าเทาทรงอำนาจจับจ้องมาที่ตน..!

 

มันเป็นสายตาที่ยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด เป็นสายตาที่ทำให้เลือดในกายคล้ายจะจับตัวแข็ง สายตาที่ทำให้หัวใจเต้นแรงด้วยความหวาดหวั่น แรงกดดันที่ถาโถมลงมามากพอจะทำให้ลมหายใจของนักรบหนุ่มถึงกับติดขัด ทั้งที่เขาไม่กลัวตาย แต่เพียงแค่สบตาคู่นั้น..ร่างกายก็สั่นระริกอย่างไม่อาจฝืน

 

มันเป็นครั้งแรกที่จาเดนรู้สึกหวาดกลัว เป็นครั้งแรกที่ความเชื่อมั่นในสิ่งที่ตนกระทำลงไปกลับมีอันต้องสั่นคลอน หยาดหยดเหงื่อไหลรินลงมาไม่หยุดยั้ง เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าควรหรือไม่ที่กระทำลงไปเช่นนั้น ควรแล้วหรือที่กระทำในสิ่งที่เสี่ยงต่อโทสะของกษัตริย์เอลฟ์แห่งเมิร์ควู้ด!?

 

“จาเดน บุตรแห่งลัวเธน” 

 

เสียงนุ่มทุ้มเยียบเย็นราวกับน้ำแข็ง จาเดนพยายามกระถดตัวถอยหนีตามสัญชาตญาณ มันเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ที่ยังคงรักในชีวิต ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวเบิกกว้างมองร่างสูงสง่าที่ก้าวเดินลงมาจากบัลลังก์ แต่ละก้าวที่ผู้เป็นกษัตริย์เข้ามาใกล้ มันนำมาซึ่งแรงกดดันที่มากขึ้นเป็นทบทวี

 

กลัว..กลัว..กลัวจนแทบบ้า...

 

ภายในปากแห้งผาก ลมหายใจติดขัดจนใบหน้าเขียวคล้ำ จาเดนคุกเข่าเนื้อตัวสั่นเทา ตัวเขาในเวลานี้ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะวิ่งหนี ยิ่งไม่มีแม้แต่ความกล้าที่จะเบือนสายตาไปจากวงหน้าอันงดงามของผู้เป็นกษัตริย์ ร่างสูงผู้หยุดยืนอยู่ตรงหน้า สองมือไพล่หลังด้วยท่าทางสง่างามจนน่าหลงใหล หากขณะเดียวกันก็ชวนให้รู้สึกน่าหวาดกลัวยิ่งกว่า..

 

“เจ้าได้ทำลายคำสาบาน เจ้าคือผู้ที่หันคมมีดเข้าหาเจ้าชายผู้ที่เจ้าเอ่ยคำสาบานว่าจะปกป้อง” เสียงนุ่มทุ้มเยียบเย็นเอื้อนเอ่ย เฉดสีฟ้าเทาในดวงตาแฝงไว้ด้วยความอำมหิต “เจ้าคือผู้ที่ทำให้เลือดอันสูงศักดิ์แห่งราชวงศ์ต้องหลั่งริน!”

 

เสียงตวาดกร้าว แล้วในชั่วนาทีที่รวดเร็วยิ่งกว่าการกระพริบตา จาเดนก็พลันรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ส่งผ่านมายังร่างกาย เอลฟ์หนุ่มพลันกระเด็นไปกระแทกกับผนังหินของท้องพระโรงด้วยกำลังแรง เสียงกระดูกซี่โครงหักดังลั่น รสของคาวโลหิตภายในปากบอกให้รู้ถึงอาการบาดเจ็บของตน ร่างที่สั่นระริกด้วยความเจ็บปวดค่อยๆร่วงลงมากองที่พื้น หากความเจ็บปวดก็ยังไม่มีอำนาจเหนือไปกว่าความหวาดกลัว ความหวาดกลัวที่มีต่อกษัตริย์นักรบผู้กำลังจะเอาชีวิตของตน

 

“..มะ..มาย..มายลอร์..ด....”

 

เสียงแหบพร่าสั่นระริก จาเดนไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าอยากหนีออกไปจากที่นี่ กระนั้นแล้วด้วยอาการบาดเจ็บที่มีกลับทำให้เขาไม่อาจหนีไปไหนได้ เขาทำได้แค่เบิ่งตามอง ทำได้แค่เพียงมองร่างสูงสง่าที่แย้มยิ้มเหี้ยมเกรียมก้าวเข้ามาใกล้อีกครั้ง ร่างนั้นที่หยุดยืนเหนือร่างตน ช่างดูทรงอำนาจจนน่าสะพรึงกลัว

 

“ได้โป..รด...อะ..อภัย..”

 

เสียงที่พยายามอ้อนวอนขอชีวิตกลับมีอันต้องหยุดชะงัก เมื่อเท้าของผู้เป็นกษัตริย์เหยียบเคล้นลงมาบนลูกกระเดือกของเอลฟ์ผู้ทรยศ รองเท้าบูทคู่สีดำกดลงมาด้วยแรงที่ไม่มากและไม่น้อยเกินไปนัก ไม่มากพอที่จะทำให้ตาย แต่ก็ไม่เบาพอที่จะทำให้จาเดนไม่ต้องทรมาน

 

“สำหรับผู้ที่ไม่อาจรักษาคำสัตย์แล้ว เจ้าไม่คู่ควรให้มือของข้าต้องแปดเปื้อนจากการสังหารเผ่าพันธุ์เดียวกัน” เสียงเยียบเย็นเหี้ยมเกรียมด้วยความโกรธ ไม่มีสิ่งใดที่จะทำให้ธรันดูอิลโกรธมากไปกว่าการตระบัดสัตย์ และไม่มีสิ่งใดที่จะทำให้กษัตริย์เอลฟ์โกรธจนขาดสติเท่ากับการที่รู้ว่าบุตรชายของตนถูกทำร้าย..บุตรชายของเขา..เลโกลัสของเขาเกือบต้องตายในเงื้อมมือของเอลฟ์ที่ครั้งหนึ่งเคยสาบานว่าจะปกป้อง!!

 

“ความตายคงเป็นสิ่งที่ดีเกินไปสำหรับเจ้า”

 

นั่นคือคำตัดสินโทษ ธรันดูอิลมองสิ่งมีชีวิตตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่ต่างอะไรไปจากที่ใช้มองอมนุษย์ที่น่าขยะแขยงผู้หนึ่ง

 

“ขังมันไว้ในคุกใต้ดิน ทรมานจนกว่าจะสารภาพเรื่องทั้งหมด ไว้ชีวิตจนกว่าข้าจะตัดสินใจ”

 

สิ้นคำสั่ง ดวงตาคู่งามพลันเงยขึ้นมองเหล่าเอลฟ์ในท้องพระโรง ดวงตาที่ยังคงเต็มไปด้วยความเกรี้ยวโกรธจนน่าสะพรึงกลัว

 

“เพิ่มกำลังพลลาดตระเวณบนแม่น้ำทุกสาย ถนนทุกเส้นเป็น 3 เท่า อย่าให้ใครเข้าหรือออกจากอาณาจักรนี้เด็ดขาด!!”

 

ชายชุดคลุมยาวสยายพลิ้วโบกสะบัดตามแผ่นหลังกว้างของผู้ก้าวเดินออกไป ไม่มีคำสั่งใดมากไปกว่านั้น ไม่มีคำสั่งลงโทษชัดเจนถูกเอ่ยออกมา ทว่ามีหรือที่พวกเขาจะไม่เข้าใจ ‘คุกใต้ดิน’ นั่นคือสถานที่ที่มีไว้สำหรับทรมานนักโทษ สถานที่ที่มีเพียงนักโทษที่ก่อเรื่องเลวร้ายที่สุดจึงจะถูกคุมขัง สถานที่ที่แม้แต่ความตายก็คงเป็นเรื่องดีกว่า ความตายคงเป็นโทษทัณฑ์ที่เบาบางยิ่งกว่าการถูกทรมานจนชั่วนิรันด์ หากนั่นก็คือโทษทัณฑ์ที่เหมาะสมแล้วสำหรับผู้ที่กล้ายื่นมือไปแตะต้องสมบัติที่สำคัญที่สุดของกษัตริย์เอลฟ์แห่งเมิร์ควู้ด!!

 

ไม่มีทางรอดสำหรับจาเดน หากเช่นเดียวกัน..ก็ไม่มีทางตายสำหรับจาเดนเช่นกัน!!

 

 

++++++++++++++ 

Comment

Comment:

Tweet

นั่งคอยตาแป๋วอยู่หน้าจอทุกวัน surprised smile

#13 By prom (171.96.178.217|171.96.178.217) on 2015-03-28 22:34

ไม่ใช่แค่ Ada & Legy ที่รอไม่ไหว ข้าาา ก้อรอไม่ไหวววว เช่นกัน
ท่านทำให้ข้ารอคอย... รอคอย.... ได้โปรดดดด ...,.😍😍😍
มาต่อเถอะท่านนน.....💖💖💖 หลงรักแบบเลือดหมดตัว.....ได้อีก...ได้อีก 💘💘💘

#12 By Eryn (49.230.104.27|49.230.104.27) on 2015-03-22 17:49

เมื่อไรจะมาต่ออ่ะค่ะรอนานมากกกก คิดถึงคะ

#11 By คนรักYaoi (110.169.200.227|110.169.200.227) on 2015-03-22 09:00

พี่มุกได้โปรดเเต่งฟิคเซนต์เซย่าด้วยนะคะ  พลีส

#10 By bitsaint (171.96.184.252|171.96.184.252) on 2015-03-20 17:42

แอบย่องมาแลเผื่อจะอัพตอนเต็มแล้ว TAT
แต่ว่าพอเห็นว่ายังไม่อัพก็เศร้าเลย
คิดถึงหนูน้อยกับอดาแล้วนะคะไรเตอร์ ^&^
โอม!!! ตอน 21 จงมา จงมาๆๆๆ

#9 By i am no.1 (125.25.3.174|125.25.3.174) on 2015-03-16 09:48

โอม..ตอนต่อไปจงมาโดยไว
รีดเดอร์ ลอยคอรอคอยตาแป๋ว...

#8 By เร้นกายในสายหมอก (118.174.41.2|118.174.41.2) on 2015-03-05 16:12

โฮรววว เพิ่งมาได้เม้นท์ตอนเรียกน้ำย่อย OTLLL ขอโทษนะคะ T^T

และแล้ววว … นาม เอไลจาห์ ก็ถูกเอ่ยออกมาอีกครั้ง โฮรกกกก คงไม่ใช่ว่าเลโกลัสจะโดนเล่นงานอีกหรอกนะคะ TAT นี่ก็โดนเล่นงานมาสองรอบแล้ว แถมสองรอบนี่ตัวน้อยเกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว เรื่องที่ว่าความสุขอยู่ได้ไม่นานนี่ถ้าจริงๆสินะ OTLLL

อืมมมม จาเดน นายคงไม่หรอกแล้วล่ะ เลโกลัส คงไม่ตามธรันดูอิลออกมาอีกนะ โฮรกกก ตัวน้อยชักจะใจดีเกินไปแล้ววว ตอนแรกเรานึกว่าจาเดนจำกลับตัวเป็นคนใหม่เพราะรู้สึกซึ้งใจที่ตัวน้อยช่วยตัวเองจากแมงมุม ท่าทางเราคงคิดผิดสินะคะ จากเดนนายต้องทำใจนะ ……

ติดตามตอนต่อไปค่ะ อิอิ

โฮรกกก อยากอ่านตอนละมุนๆของคุณป๊ากับตัวน้อยบ้างงง T^T แต่ตอนนี้ความปลอดภัยของของตัวน้อยต้องมาที่หนึ่งก่อนสินะ

ธรันดูลัส บันไซ ค่ะ >[]<)b 

เดี่ยวเม้นท์แบบจัดเต็มตอนหน้านะคะ อิอิ

#7 By DeeplyEcchy on 2015-02-26 23:58

อ้ากกกกกมาต่อให้แล้วดีใจจจจจจ แต่แบบเขินอ่ะชอบบบบบ ป๋าที่โกรธมากกกกเรื่องที่มายุ่งแล้วดันเกือบทำให้หนน้อยต้องจากไปแบบนี้ต้อง ขัง ทรมาน ตลอดๆ
หึหึ คนที่กล้ามายุ่งกับสมบัติของป๋าก็ต้องเจอแบบนี้แหละ ถึงแม้อดีตอาจทำร้ายหนูน้อยเพราะยังไม่อยากเลือนความสัมพันธ์แต่พอเกือบสูญก็กับเป็นคนขี้หึงขี้หวงจนหนูน้อยจะทำอะไรไม่เป็นอยู่แล้ววววเนี่ยยยยย
ปล. อย่าให้หนูน้อยสงสารจาเดนที่เคยเจอกันในอดีตเลยย สาธุ
ปล2. ขอให้ป๋าจัดการกับจาเดนแล้วอย่าบอกเรื่องนี้กับหนูน้อยเลย
ปล3. อยากได้ ncccccccc
.
.
.
.
ปล. สุดท้าย. รักพี่คนแต่งมากกกกก มาแต่งต่อด้วยน่ะค่าาาาาา

#6 By คนรักYaoi (110.169.200.227|110.169.200.227) on 2015-02-25 21:32

ย๊าาาาาาา!!!! ป๋าโหดได้ใจมากเลย หึหึหึ... ต่อไปต้องสนุกแน่ๆ อยากรู้จังว่าป๋าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง รักป๋ากับเลโกะ สู้ๆนะ ^^ //รออ่านตอนเต็มๆเน้อออ ^^

#5 By (1.46.78.173|1.46.78.173) on 2015-02-25 17:44

ฮ้ายยย ในที่สุดตอนที่ 21 ก็อัพแล้วถึงจะเพียงแค่เรียกน้ำย่อยก็เถอะ ตั้งหน้าตั้งตารอคอยฉบับสมบูรณ์อย่างใจจดใจจ่อนะคะไรเตอร์ big smile
"เอไลจาห์ บุตรแห่งธรันดูอิล" มาเพียงชื่อยังประหวั่นพรั่นพรึงกันถึงเพียงนี้ ถ้าปรากฏกายมาเต็มๆ จะเกิดอะไรขึ้นน้อ!!! embarrassed
Ada ท่านดูแลเด็กน้อยของท่านให้ดีนะข้าชักหวั่นใจ 
รีบมาต่อนะคะค้างมากมาย 

#4 By i am no.1 (125.25.157.173|125.25.157.173) on 2015-02-24 15:38

รอตอนเต็มอย่างใจจดจ่อ ❤️❤️❤️❤️❤️

#3 By aungaeuy ^^ on 2015-02-24 11:00

อ๊ากกกกกกก  !!! หลังจากตั้งหน้าตั้งตาคอย ตอนเรียกน้ำย่อยก็มาถึง    
จาเดนสมควรโดน เสด็จป๋าถือว่าใจดีมากๆแล้วนะ
ตอนต่อไปต้องเข้มข้นแน่นอนเลย  cry  โอ้ยๆๆๆๆ  อยากอ่านต่อแล้วๆๆๆๆ 
#ไวเตอร์เก่งมากๆเลยคะ ใช้คำสุนทรีมาก  บอกเลย รักไวเตอร์คนนี้อ่า  question   เป็นกำลังใจให้นะคะ 

#2 By prom (171.96.180.50|171.96.180.50) on 2015-02-24 09:54

อุ้ย...ได้เม้นเป็นคนแรก...ปลื้มปริ่มมาก....
เนื้อเรื่องกำลังตื่นเต้น...เชียว
รีบมาต่อเร็วๆ นะคะ

#1 By เร้นกายในสายหมอก (118.174.41.2|118.174.41.2) on 2015-02-23 09:46