คำเตือน 1
 : การสปอยล์นี้เป็นความจริงประมาณ 85% + ความสถ่อยส่วนตัวและความลำเอียง 15% ค่ะ  

 

 

คำเตือน 2 : สำหรับท่านที่เกลียดการสปอยล์ ขอแนะนำให้รีบหน้านี้โดยเร็ว เพราะมันละเอียดยิบจริงๆ

 

----------------------------------------------

 

 

Snow White & Huntsman

 

นี่สวยแล้วเหรอ กับ ไอ้สันขวาน


 

 

 

 

ณ ดินแดนบ้าบอคอแตกแห่งหนึ่งบนชมพูทวีป......... 

 

 

 

ยังมีราชินีตปก.ที่ไม่มีแม้แต่ชื่อองค์หนึ่ง ในฤดูหนาวที่ชาวบ้านพากันขดตัวหน้ากองไฟ แต่ชีผู้ไม่มีอะไรจะทำได้ออกมาเดินเล่นสวนที่มีแต่หิมะ แล้วชีก็ได้จ๊ะเอ๋เข้ากับดอกกุหลาบดอกหนึ่ง..ที่บานท้าลมหนาวอยู่...

 

 

 

ด้วยความอยาก...อะไรก็แล้วแต่ คุณราชินีเอื้อมมือออกไปเพื่อจะเด็ด ลูบ คลำ ขยำ ขยี้ หรืออะไรก็ตาม แต่ก็ไม่สำเร็จผล เพราะนิ้วของเธอดันโดนหนามกุหลาบบาดเอาแทนซะงั้น 

 

 

 

เลือดหยดลงมา........

 

 

 

ติ๋งที่ 1

 

 

ติ๋งที่ 2

 

 

ติ๋งที่ 3

 

สีแดงที่ตัดกับสีขาวของหิมะปลุกพลังมาโซของราชินีขึ้นมา ให้คุณเธอเห็นภาพนี้แล้วนึกอยากได้ลูกสาวที่มีผิวขาวราวหิมะ (ถ้าขาวได้ขนาดนี้จริง น่าจะเรียกว่าคนเผือก) ริมฝีปากสีแดงสดเหมือนเลือด (น่าจะหมายถึงอาชีพเก่าของนังสโนว์) และผมสีดำขลับเหมือน...อะไรก็จำไม่ได้ (จริงๆยาย้อมผมช่วยคุณได้นะ)

 

และแล้วด้วยศรัทธาอันแก่กล้า ชีก็คลอดลูกสาวออกมาได้ตรงกับความต้องการเป๊ะเด๊ะ และขนานนามลูกคนนี้ว่า....สโนว์วืด เอ๊ย สโนว์ไวท์ 

 

 

อีหนูสโนว์เติบโตมาเป็นหนูน้อยแสนสวย (แต่กระเยอะไปนะอีหนู) โดยมีเด็กผู้ชายชื่อ วิลเลี่ยม ซึ่งเป็นบุตรชายของดยุคคอยวิ่งตามไปเรื่อยๆ แต่ดูไม่น่าจะเป็นการวิ่งตามเพราะความรัก เพราะไอ้หนูวิลเลี่ยมนี่ยังแกล้งนังสโนว์หน้าตาเฉย

 

นังสโนว์ "ท่านแม่  ข้าเจอนกที่บาดเจ็บ"

 

 

ราชินี " งั้นมันจะหายเพราะลูกแน่ๆ"

 

นังสโนว์ "ท่านแม่  ข้าขอดูแลมันเองนะ"

 

ราชินี "ลูกมีหัวใจที่งดงามมาก "

 

ก็ว่ากันไป.....แล้ว 1 ปีก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าราชินีมาโซคนนี้เป็นแค่ตปก. จึงต้องรีบขึ้นไปพบพระผู้เจ้าเร็วๆตามบท 

 

พระราชา ตรอมตรม โศกเศร้า สะเทือนใจ ทุรนทุราย ปานจะวายชีวาตามไปด้วย (แต่ในหนังไม่เห็นท่าทางแบบนั้นเลยอะนะ) 

 

แล้ววันดีคืนดีก็มีข่าวว่ามีทัพมืดทมิฬหินชาติบุกมาโจมตีอาณาจักร!!

 

พระราชาพร้อมด้วยทหารขี่ม้าตรงเข้าไปสู้แบบดูยังไงก็ไร้แผน  โชคดีพอดูที่ฝ่ายทัพทมิฬหินชาติยืนทื่อปล่อยให้ทัพอีกฝ่ายบุกเข้ามาหาหน้าตาเฉย แล้วฝ่ายพระราชาก็เอาดาบฟันเหล่าศัตรูซะแตกเพล้งๆ

 

จขบ.ขอใช้คำว่าแตกเพล้งตรงตามตัวอักษร เพราะทัพทมิฬบ้าบอคอแตกนี่มันช่างกระจอกงอกง่อย แถมไร้ความเป็นคน แค่โดนดาบฟาดใส่ทีก็แตกเพล้งเป็นเศษแก้วซะแล้ว...พูดง่ายๆว่า อ่อนด๋อยโคตรๆ 

 

หากว่านี่ไม่ใช่นิทาน ถึงพระราชาจะใช้หัวแม่เท้าคิดก็น่าจะคิดออกว่าศัตรูมันกระจอกไปมั้ยเพ่? 

 

แต่น่าเสียดายที่เรื่องนี้บทสั่งตรงมาว่าพระราชาต้องโง่ ก็เลยไม่มีแม้แต่จะสะกิดใจ แล้วพระราชาก็ไ้ด้พบกับเชลยสาวที่ถูกทัพทมิฬหินชาตินี่บุกมา และนี่แหละคือวินาทีที่เราท่านรอคอย..!! 

 

ราชา (โง่จริงอะไรจริง) : เจ้าชื่ออะไร..?

 

สาวงาม : ราเวนน่า เพคะ  แอร๊ย

 

แค่แรกพบสบตา ความทรงจำถึงเมียเก่าก็บินหนีไปซะงั้น...พระราชาจัดแจงพาสาวงามเข้าวังแล้วแต่งตั้งเป็นเมียในวันถัดมา

 

พระราชา (โง้วโง่) :  เจ้าสวยเหลือเกิน!!

 

ราชินี (องค์ใหม่สดๆร้อนๆ) : .....

 

ฉัวะ!!

 

ราชินีเอามีดปัีกเข้าที่อกพระราชาตายคาที่ ความจริงแล้วทัพดำๆนั่นเป็นแค่ตัวหลอก (ถ้าไม่โง่ก็รู้ไปนานแล้ว) ส่วนแผนการจริงก็คือคุณราชินีคนนี้ที่แอบลอบเข้ามาเชือดราชา(โง่ไปไหน) แล้วแอบเปิดประตูเมืองเพื่อให้น้องชายนำทัพเข้ามา!!

 

เนื่องจากถูกลอบโจมตีกลางดึก ก็เลยไม่มีใครทันจับดาบขึ้นสู้่ ดยุครีบพาวิลเลี่ยมลูกชายเผ่นหนีไป ขณะที่ทหารอีกคนก็หอบหิ้วนังสโนว์จะตามไปด้วย แต่สุดท้ายที่หนีรอดไปได้ก็มีแค่ดยุคกับลูกเท่านั้น 

 

วิลเลี่ยม (จืดจางแต่เด็ก) : สโนว์!!!!!!!!!! 

 

สโนว์ : อย่าทิ้งข้าป๊ายยยยยยยยยยยยยย 

 

 

 

และแล้วนังสโนว์ก็ถูกจับขังไว้ในหอคอย...................

 

 

 

 

ตัดกลับมาที่ราชินีผู้มีกระจกวิเศษบานหนึ่ง (ทีี่่หน้าตาเหมือนกระทะจีนแบบเคลือบทองเหลืองได้อีก) 

 

หน้าตากระจก >>

 

(Credit :  http://www.weloveshopping.com/template/e3/showproduct.php?pid=11719625&shopid=127369)

 

ราชินีคอยถามกระทะ เอ๊ย กระจกอยู่บ่อยๆว่า  "กระทะเอ๋ยกระทะ ใครงามเลิศที่สุดในปฐพี?"

 

กระทะ : แอร๊ย  ก็พระนางตรงหน้าข้านี่ไง 

 

ราชินี : 

 

แต่แล้ววันดีคืนดีเมื่อผ่านไปหลายปี ขนาดคนแก่ลงยังต้องตัดแว่น กระทะเองแก่ตัวลงก็เริ่มตาถั่วเช่นกัน....

 

ราชินี : กระทะเอ๋ยกระทะ ใครงามเลิศในปฐพี?

 

กระทะ : แอร๊ย  สโนว์ไวท์ไงล่ะ งามเลิศแต๊ๆในปฐพี

 

ยากจะเดาว่าจิงๆแล้วกระทะนี่มันมีความแค้นแต่ชาติปางก่อนกับสโนว์ไวท์รึไง? นอกจากจะตาถั่วมองว่านังสโนว์สวยกว่าราชินีแล้ว ยังมีการบอกแถมท้ายว่าถ้าราชินีได้กินหัวใจของนัวสโนว์ก็จะคงความงามไว้ตลอดไป

 

ราชินีสั่งให้น้องชายไปนำตัวสโนว์ไวท์มา แต่ขึ้นชื่อว่าน้องชาย แถมหน้าหื่นขนาดนี้ ย่อมพกความหื่นมาเต็มเป้า แทนที่คุณน้องชายจะพาตัวสโนว์ไวท์มาทันที กลับคิดปล้ำแทนซะนี่ สโนว์ไวท์ก็เลยฉวยโอกาสนั้นลอบทำร้ายแล้วเผ่นเตลิดเปิดเปิง กลิ้งออกมาทางท่อระบายน้ำ ตกทะเลลงไปอย่างสวยงาม!!

 

น่าเสียดายที่สโนว์ไวท์ดันไม่จมน้ำตาย ทั้งที่ใส่ชุดยาวยืดแบบถ่วงความเจริญได้ขนาดนั้น  คุณเธอซมซานขึ้นมาที่ชายหาด แล้วก็ได้เจอกับ.............

 

ม้าขาว(ที่มารอรับเสด็จนังสโนว์)

 

...........................................นี่คือหนึ่งในจุดชวนถุยที่สุดในเรื่อง บนชายหาดรกร้างดั๊นเจือกมีม้าขาวพันธุ์ดีมาปรากฏตัวเพื่อรัรบการมาของนังสโนว์หน้าตาเฉย

 

เออ..ถ้ามันเป็นหาดเมืองไทยยังพอจะเป็นไปได้หน่อย เพราะชอบมีคนจูงม้ามาทำการค้าให้คนขึ้นไปขี่แบบคิดเป็นชัวโมงอยู่  แต่ขอโทษเถอะในเทพนิยายนี่ มันมีแบบนี้ด้วยรึไงไม่ทราบ!!?

 

ยังไงก็ตาม ผกก.ดูเหมือนจะทำเป็นเมินความถุยนี่ไป เมื่อนังสโนว์โดดขึ้นหลังม้า แล้วเผ่นหนีกระเซอะกระเซิงเข้าไปจนถึงไพรทมิฬ.....

 

ม้าขาวพลาดพลั้งติดหล่มล้มดังโครมใหญ่ นังสโนว์ไม่รู้จะทำไงดีเลยตัดสินใจทิ้่งม้าขาว(ที่อุตส่าห์ช่วยแบกนังคนไร้ประโยชน์แล้วพาหนีมาหลายร้อยกิโลเมตร)ไว้ด้านหลัง แล้วคุณเธอก็เริ่มบุกป่าฝ่าเข้าไปในดงตามลำพัง

 

ภายในป่าทมิฬ...ที่ให้อารมณืเหมือนว่าแกนดาล์ฟอาจปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ  นังเบลล่า เอ๊ย นังสโนว์เดินเข้าไปไม่เท่าไหร่ก็เจออะไรเพี้ยนๆเข้าจนสลบเหมือด

 

การสลบครั้งนี้ข้ามวันข้ามคืน มากพอจะทำให้ราชินีมีเวลาไปหาสุดยอดพรานป่า "รพินทร์ ไพรวัลย์" ไม่สิ "อารากอร์น" ไม่สิ จริงๆแล้วคือ ผู้ชายหน้าตาเคราครึ้มที่ไม่มีชื่อปรากฏในภาพยนต์เรื่องนี้เลย (แต่จริงๆแล้วชื่อของพรานคือ อีริก)

 

คุณพรานป่าเคยมีเมียอยู่คนนึง แต่แล้วเมียก็ตายไป (ถูกน้องชายราชินีเชือดทิ้งเพราะอะไรก็ไม่บอก) ราชินีเลยสัญญาว่าถ้านำตัวนังสโนว์มาให้ ก็จะคืนชีพให้กับเมีย

 

พรานป่าหลงเชื่อตามนั้นเลยพาอีน้องชายราชินีบุกป่าฝ่าดงเข้าไปจับตัวนังสโนว์(ที่มอมแมมจนหาความขาวไม่เจอ)ได้ในเวลาไม่กี่นาที แต่แล้วพรานป่าก็พบว่าถูกหลอกและกำลังจะถูกฆ่าปิดปาก ดังนั้น พรานป่าก็เลยตัดสินใจจับขวานขึ้นสู้ เปลี่ยนอาชีพจากพรานป่า กลายเป็น ไอ้สันขวาน ในพริบตา!! 

 

ขวานคู่ชีพฟันซ้าย ฟาดขวา ไม่รู้ทำได้ไงดันเหนือกว่าดาบของทหาร  พรานป่าเอาชนะพวกนั้นได้แล้วก็ตามมาเจอนังสโนว์ผู้ซึ่ง...........

 

นังสโนว์ "ว้ายๆอ๊ายๆ  อย่าเข้ามานะ!!"

 

ตามด้วยตบหน้าคุณพรานอีก 1 ฉาด..........

 

พราน ".....................ได้เลย ตัวใครตัวมันละกัน"

 

พอพรานป่าทำท่าว่าจะเดินหนี นังสโนว์ผู้เอาใจยากก็กลับเป็นฝ่ายวิ่งตามมาเพื่อขอให้พรานป่านำทางไปที่ปราสาทดยุค แลกกับทองจำนวนมาก

 

พรานป่ายอมตกลงแล้วการเดินทางก็เริ่มต้นขึ้น.........

 

 

ทั้งคู่พากันเดินออกมาจากไพรทมิฬได้ในเวลารวดเร็วจนน่าสงสัยว่าจะเซ็ตฉากนี้มาเพื่ออะไร เปลืองงบเกินไปป่าว?  

 

แต่แล้วก่อนที่อีกก้าวก็จะพ้นป่า ทั้งคู่ก็ได้เจอกับสิ่งมีชีวิตไซส์มโหฬารนามว่า โทรลล์

 

พราน : หนีไป 

 

พูดก็พูดเถอะนะ..จขบ.คิดจริงๆว่าอีพรานนี่โคตรเปรี้ยว  อาวุธมีแค่ขวานอันเดียว พี่วิ่งเข้าไปดวลเดี่ยวกับโทรลล์ที่ตัวใหญ่พอจะให้ีพี่วิ่งลอดขาหน้าตาเฉย อีแบบนี้น่าจะวางขวานลง แล้วกลับไปเอาค้อนมายังน่าจะเวิร์คกว่าเลยนะ 

 

และแล้วผลการต่อสู้ก็เป็นไปตามคาด อีพรานโดนตบคว่ำ แต่แล้วก่อนที่โทรลล์จะเข้ามาเผด็จศึก(?)พรานป่า อีสโนว์ก็วิ่งเข้ามา......

 

สโนว์ " Noooooooooooooooooooooooooooooooooooooo"

 

โทรลล์ชะงักกับพลังเสียงแปดหลอด แล้วก็รีบหันมามองสโนว์ไวท์..........

 

ฉากนี้เห็นชัดว่าบทต้องการจะสื่อว่า โทรลล์ตกตะลึงในความงามของนังสโนว์ 

 

(จขบ.ก็ตกตะลึงในความหน้างอหน้าบูดตลอดเวลาของนังสโนว์เหมือนกัน)

 

แล้วโทรลล์ตะลึงเสร็จก็ตัดสินใจจากไป ส่วนจขบ.ตะลึงเสร็จก็ตัดสินใจว่ากลับมาถุยที่บ้านก็ได้...

 

หลังจากนั้นพรานป่ากับนังสโนว์ก็เร่ร่อนไปจนเจอหมู่บ้านประมงแห่งนึง ที่ผู้ชายออกไปสู้รบจนตายหมดแล้ว เหลือแต่ผู้หญิงที่รอดจากการถูกราชินีจับไปดูดพลังชีวิตมาได้ ก็เพราะพวกเธอได้ทำลายโฉมหน้าของตัวเองกันหมดแล้ว

 

หน.หมู่บ้าน " เราเสียสละความงามของเรา เพื่อจะได้มีชีวิตเลี้ยงดูลูกๆ สโนวไวท์เอ๋ย สักวันเจ้าก็จะได้เรียนรู้ที่จะเสียสละเหมือนกัน"

 

ฟังแบบนี้แล้ว...ถ้าต้องการให้มันจบๆเรื่องไป สโนว์ไวท์ก็น่าจะคว้ามีดมากรีดหน้าสัก 2 - 3 แผลก็น่าจะเกินพอ ไม่ให้ราชินีมาจีบไปอีก..แต่ขอโทษเถอะ คุณเธอทำหน้ามึนใส่ แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจความหมายแทนซะงั้น..

 

แน่นอนว่าเมื่อนังสโนว์ยังคงหน้าหัก เอ๊ย หน้าสวย น้องชายของราชินีก็นำทัพตามมาถึงหมู่บ้านแล้วเผาซะเรียบ ชาวบ้านหนีตายกันไปทาง พรานก็ลากนังสโนว์หนีตายไปอีกทาง บุกเข้าป่ามาอีกรอบ แล้วก็ได้พบกับ...

 

"คนแคระทั้ง 8"

 

นี่คือ.....หนึ่งในฉากที่จขบ.รู้สึกว่าน่ารำคาญที่สุดในเรื่อง...คนแคระพอรู้ว่านังสโนว์คือเจ้าหญิงก็พาช่วยหนีเข้าไปในดินแดนภูติ จากนั้นกลางคืนก็มาถึง และตามธรรมเนียมของหนังแบบนี้รึไงไม่รู้ ก็ต้องมีการร้องเพลง(ที่ฟังไม่ออก) เต้น (น่ารำคาญมาก) รวมความแล้วกลายเป็นฉากที่ชวนเบื่อที่สุดในความรู้สึก

 

ต่อมาหลังงานเลี้ยงเล็กๆจบลง แน่นอนว่าจะต้องมีอีกฉากที่มักปรากฏแทบทุกเรื่องก็คือ...ขณะที่ทุกคนหลับ นางเอกจะต้องออกไปเดินคนเดียว...... (ถ้าเป็นเรื่องจริงคงโดนเสือคาบไปกินนานแระ)

 

นางเอกเดินไป..เดินไป...เดินไป...เดินไปๆๆๆๆ (จนกระทั่งพวกพรานตื่นแล้ววิ่งตามมา) จนได้พบเข้ากับ อัสลาน!! กวางขาว ผู้ซึ่งยอมให้นางเอกเข้ามาจับเนื้อต้องตัว