วันนี้สอบเสร็จก็ตรงดิ่งเข้าโรงหนัง ไปดูฟงอวิ๋น 2 มาเป็นที่เรียบร้อย

 

 

 

 

และความรู้สึกหลังจากดูนั้นก็คือ.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มันน่าด่าตั้งแต่ผู้กำกับลงมาเลยว้อย!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

OTL

 

 

 

 

 

ก่อนที่จะด่าจาระไนทีละเรื่อง ก็มาอ่านสปอยล์กันก่อนแล้วกันนะค้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำเตือน : SPOIL มโหฬารบานตะไท

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เริ่มเรื่องมาเป็นการเล่าท้าวความปฐมบทภาค 2  

 

 

 

"เจี๋ยอู๋เสิน ยอดยุทธ์ต่างแดนหมายบุกยึดตงง้วน โดยการวางยาจอมยุทธ์ และจอมยุทธ์ไร้นาม (ก็ดันโง่) พลอยโดนยาถูกจับตัวไปด้วย ส่วนปู้จิ้งอวิ๋นเพราะเห็นแก่ฉูฉู่ ก็เลยโดนจับตัวไปอีกราย.........."

 

 

จากนั้นฉากแรกของเรื่องจะเริ่มที่ เจี๋ยอู๋เสิน (ซึ่งหาความหล่อไม่มีสักนิด ) โผล่ออกมาในชุดเกราะทองทั้งตัว ท่าทางหนักจนน่าเอาไปถ่วงน้ำตายมากกว่าเอามาสู้กับใคร

 

 

เจี๋ยอู๋เสิน " ฮ่องเต้ยกบัลลังก์ให้ข้าแล้ว ใครไม่สวามิภักดิ์กะตรุ..ตาย!!"

 

 

 

อู๋หมิง (ในเรื่องจะเรียกว่าจอมยุทธ์ไร้นาม) หัวเราะลั่น "วะฮ่าฮ่าฮ่า "

 

 

 

"กรุได้ยาถอนพิษมานานแล้วว้อยแสรดดดด!!"

 

 

ไม่ต้องตามองตา แต่กระแสจิตก็ส่งถึงกัน ทันทีที่ท่านอาจารย์สำแดงเดชทำลายโซ่ตรวน อวิ๋นก็รีบทำลายตรวนตามมาติดๆ ก่อนจะกระโดดลอยตัว ประหนึ่งแม่เหล็กเจี๋ยเป็นขั้วเหนือ และอวิ๋นเป็นขั้วใต้ หุ่นซิกแพคโดดทิ้งบอมบ์ ฟาดฝ่ามือใส่เจี๋ยอู่เสิน 1 ฉาด!!

 

 

 

 

............... ความเงียบเข้ากลืนกินบรรยากาศ   ก่อนที่เสียงกร๊อบจะดังลั่น แล้วปู้จิ้งอวิ๋นก็เป็นฝ่ายกระเด็นออกมาก้นกระแทกจ้ำเบ้าอย่างหมดหล่อ!!

 

 

 

เจี๋ยอู๋เสิน "อ่อนจริงน้อง "

 

 

 

อวิ๋นกระอักเลือด แล้ว........ "เกราะหรืออะไรวะ แข็งเชรี่ย!!"

 

 

 

เจี๋ยอู๋เสินยังคงระดมหัวเราะลั่น

 

 

 

แล้วตอนนั้นเองพระบาท 1 ข้างก็ฟาดเปรี้ยงเข้าก้านคอเจี๋ยอู๋เสินเต็มๆ !!

 

 

 

ท่ามกลางความตกตะลึงของไอ้แก่เจี๋ย กล้องโคลสอัพให้เห็นภาพของหนุ่ม(วัยไม่)น้อย ในชุดขาวเก่าขาดที่กำลังแย้มรอยยิ้มอย่างมั่นในหน้าแข้งตัวเองเต็มที่ แต่แล้ว........

 

 

"หึหึหึ...."

 

 

เจี๋ย "เคะๆๆๆ  โฮะๆๆๆๆๆๆๆ อ่อนมาอีกรายแระ!!"

 

 

 

ผลการต่อสู้ หน้าแข้ง VS เกราะทองคำ  ปรากฏว่าเกราะเป็นฝ่ายชนะด้วยคะแนนท่วมท้น   ร่างของฟงกระเด็นหวือมาตกอยู่ข้างๆศิษย์พี่

 

 

 

และแล้วก็ถึงตาของท่านอู๋หมิงออกโรง!!

 

 

 

อาจารย์เริ่มเบ่งพลังลมปราณ เข่าสองข้างย่อน้อยๆด้วยท่าเหมือนกำลังจะเข้าส้วม ดวงตา 2 ข้างจ้องเขม็งไปยังไอ้แก่เจี๋ย ขณะที่มือเริ่มร่ายรำฝ่ามือไท้เก๊ก แล้วกระบี่ทุกเล่มในฉากก็พลันส่งเสียงระงมก่อนจะพุ่งเข้ามาหาอ.อู๋หมิงทันที!!

 

 

 

กระบี่นับพันเล่มหมุนควงสว่านอยู่รอบๆตัวอู๋หมิง  ลมปราณที่เบ่งออกมาเริ่มหนาแน่นมากขึ้นบอกชัดถึงการใกล้ใช้ท่าไม้ตายสูงสุด ให้เจี๋ยอู๋เสินแสยะยิ้มกว้าง

 

 

 

เจี๋ยอู๋เสิน " มาเลย!! โลกจะได้รุ้สักทีว่าเกราะของกรุข้านี้ไร้เทียมทาน!!"

 

 

อู๋หมิง " ได้เสียแน่เมิงงานนี้!!"

 

 

 

ขาดคำ อู๋หมิงก็พลันตวัดมือไปด้านหลัง ให้กระบี่นับพันถอยร่นไปอยู่ด้านหลังในท่าเตรียมตัวสตาร์ท และเมื่อได้รับสัญญาณจากเจ้าของลมปราณ กระบี่เหล่านั้นก็พุ่งเข้าหาเจี๋ยอู๋เสินทันที!!

 

 

ทว่า....ดูเหมือนไอ้แก่เจี๋ยจะลืมคำพูดเรื่อง "เกราะไร้เทียมทาน" ไปเสียแล้ว  แทนที่พี่แกจะยืนอกผาย ไหล่ผึ่ง นมตึง หน้าตั้ง รับกระบี่พันเล่มนั้น  ไอ้แก่เจี๋ยกลับชิงกางบาเรียต้านกระบี่เหล่านั้นเอาไว้แทน

 

 

 

เพล้งๆๆๆๆ

 

 

 

เสียงกระบี่แตกดังถี่ยิบ อ.อู๋ยังดึงดันเบ่งลมปราณไม่ยอมแพ้ง่ายๆ จนสุดท้ายและท้ายสุดก็เหลือกระบี่เพียงเล่มเดียวที่กระเสือกกระสนมุดเข้าไปในบาเรียและเสียบเข้าพุงกระทิเจี๋ยได้เป็นผลสำเร็จ!!

 

 

 

แต่กระบี่นั้นก็มีฤทธิ์เพียงแสบๆคันๆสำหรับไอ้แก่เจี๋ย เมื่อท่านอ.อู๋หมิงยังไม่ฟื้นตัวดีจากยาพิษ จึงหลงเหลือพลังเพียงแค่ 1 ใน 10เท่านั้น   และผลจากการทุ่มกายในครั้งนี้ก็ทำให้ท่านอาจารย์ถึงกับกระอักเลือดออ