Mukkuk : : Mode >> เชื้อ Y เรทเข้าสิง

เดิมทีตั้งใจจะอัพฟิค แต่เผอิญเมื่อคืนมีปัญหาเกิดขึ้น เลยขออัพเรื่องนี้แทนนะคะ ^o^

แรงบันดาลใจกับการลอก

จุดเริ่มต้นในการแต่งฟิคหรือนิยายเรื่องหนึ่งสำหรับแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน แต่ย่อมเป็นที่แน่นอนว่าก่อนที่เราจะได้ลงมือแต่งเรื่องที่เป็นของเราเองนั้น เราย่อมผ่านการอ่านเรื่องของคนอื่นมาบ้างไม่มากก็น้อย ซึ่งการอ่านเรื่องของคนอื่นนั้นจะเป็นการช่วยเพิ่มประสบการณ์และความสามารถให้กับเรามากขึ้น อาจจะกล่าวได้ว่า พื้นฐานของการเขียนหนังสือเริ่มต้นที่การอ่านหนังสือ

เมื่อเราอ่านฟิคเรื่องหนึ่ง สิ่งที่ได้รับกลับมาย่อมมีหลายรูปแบบ ทั้งความประทับใจไม่ว่าจะในแง่ดีหรือแง่ลบ หรือความรู้ที่เพิ่มมากขึ้นจากการอ่าน ซึ่งสิ่งเหล่านี้คือแรงบันดาลใจที่จะช่วยขัดเกลาให้เราแต่งเรื่องของเราได้ดีมากขึ้น และแต่งด้วยความสนุกสนานจากแรงบันดาลใจที่ได้ค้นพบผ่านทางตัวหนังสือ

อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ควรแยกให้ออกคือแรงบันดาลใจและการลอก  จิตสำนึกและจรรยาบรรณในฐานะนักเขียนคนหนึ่งจะเป็นตัวชี้วัดให้เรารู้ว่าแค่ไหนถึงจะเรียกได้ว่า "ได้รับแรงบันดาลใจ" และแค่ไหนถึงจะเรียกได้ว่า "การลอก"

ยกตัวอย่างเช่น หลังจากที่ Harry Potter เป็นที่รู้จักไปทั่ว ได้เกิดกระแสการแต่งนิยายหรือฟิคที่มีโรงเรียนและเวทย์มนตร์ตามมา อย่างไรก็ตามสิ่งนี้อาจจะถือได้ว่าเป็นแรงบันดาลใจ ถ้าเนื้อหาภายในเรื่องนั้นมีความแปลกแตกต่างออกไปจากเรื่องที่เป็นแรงบันดาลใจของเรา ไม่ใช่การนำแรงบันดาลใจที่ได้มานั้นใส่ลงไปในเรื่องของเราจนหมด เช่น มีโรงเรียนเวทย์มนตร์ มีพ่อมดแม่มด พระเอกโดนผู้ร้ายฆ่าพ่อแม่ พระเอกมีแผลเป็น ฯลฯ  หากเรื่องของเรามีดังที่ว่ามาทั้งหมดนี้ สิ่งนี้จะไม่ถือว่าเป็นแรงบันดาลใจ แต่มันก็จะเป็นการลอกธีม หรือ การลอกพล็อตนั่นเอง

แน่นอนว่า ฟิคจำนวนหลายร้อยหลายพันเรื่องย่อมมีเรื่องที่มีพล็อตซ้ำกันอยู่บ้าง แต่ความแตกต่างจะถูกแสดงออกมาผ่านทางภาษาและเนื้อหาอย่างละเอียด โดยเฉพาะสำหรับ FanFiction โอกาสที่พล็อตเรื่องหรือธีมเรื่องจะซ้ำกันยิ่งมีมากขึ้น  ในกรณีนี้จึงเป็นหน้าที่ของนักเขียนที่จะต้องคิดหาวิธีการดำเนินเนื้อเรื่องที่แตกต่าง พล็อตเรื่องที่แปลกใหม่ สองสิ่งนี้คือสิ่งสำคัญที่จะทำให้ฟิคของเราไม่น่าเบื่อและแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาของตนเอง

นอกจากนี้ยังมีกรณีที่มีผู้ได้รับแรงบันดาลใจจากแฟนฟิคเรื่องหนึ่งและนำไปสู่การแต่งเรื่องของตนเอง โดยเป็นแฟนฟิคจากการ์ตูนหรือหนังสือเรื่องเดียวกัน และยังใช้ character หลักคู่เดียวกัน สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องผิดแต่อย่างใด แต่ผู้เขียนจำเป็นต้องแยกให้ออกระหว่างคำว่าแรงบันดาลใจและการลอก  หลายครั้งที่มีบางคนไม่อาจแยกออก และอาจจะไม่แม้แต่จะรู้ตัวว่าสิ่งที่ตนทำนั้นมันคือ การลอกธีม การลอกพล็อต

ซึ่งสองสิ่งนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องผิดในแง่กฎหมาย ในแง่จรรยาบรรณยังไม่มีการระบุแน่ชัด แต่สิ่งที่ผิดแน่ชัดคือ การที่คนๆนั้นผิดต่อจิตสำนึกของตนเอง ผิดต่อความสามารถของตนเอง ผิดต่อฟิคของตนเอง ผิดต่อคนอ่านที่ติดตามอ่านมาตลอด และสุดท้ายคือการผิดต่อเจ้าของฟิคที่เป็นแรงบันดาลใจของผู้เขียนคนนั้น

เพราะสำหรับเจ้าของฟิคแล้ว คงยากนักที่จะพอใจถ้าได้รู้ว่าพล็อตเรื่องที่คิดขึ้นนั้นถูกคนอื่นนำไปใช้ โดยอาจจะมีการดัดแปลงเพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่ได้ดัดแปลงเลย ซึ่งหากเป็นพล็อตทั่วๆไปที่ใครๆก็ใช้กันก็ถือเป็นเรื่องหนึ่ง แต่หากพล็อตนั้นคือหัวใจหลักของเนื้อเรื่องของเจ้าของฟิค  ที่แค่มีนักอ่านมาอ่านแล้วก็สามารถดูออกและนึกชื่อของเรื่องที่ถูกกล่าวอ้างว่าเป็นแค่แรงบันดาลใจได้แล้วล่ะก็..สิ่งที่ผู้เขียนที่ได้รับแรงบันดาลใจทำลงไป คงหนีไม่พ้นจากคำว่า "การลอก"

ปล. วันนี้คุณพบเห็นการ "ลอกธีม" และ "ลอกพล็อต" ในแฟนฟิคกี่เรื่องแล้วคะ? ^o^